mhirap magkasakit...

pagkatapos ng saya,
jan dadating ang pagod at ang hirap....

umalis kami ng team,
papuntang baguio,..

masaya dun,..
pumunta kami para lumaban ng volleyball..

sa masamang palad natalo kami,..
pero enjoy naman,..

kasi kumpleto kami,.
pag walang play, gala to the max kami
sa baguio,..

bili ng mga souvenirs, kaen dito,
kaen duon,..

masya uo,..
napka saya,..

ang mahirap lang dun lalo na sa amin,
na hindi taga dun ay ang klima,..

malamig, sobrang lamig,..

nung una, ako tlga ang ngdala ng virus,..
hanggang nahawaan ko na silang lahat,..

nagkaubo at sipon,..

dumating yung times, 3 na yung
suot naming jacket sa sobrang lamig,.

at problema pa dito yung tubig,
kahit di mu lagay sa ref, ang lamig pa din...

hanggang 3 days before kami umalis dun,

sinumpong nanaman ako,
ng sakit ng ulo at ubo at sipon,..

mahirap pla mgkasakit, lalo na pag malayo
sa pamilya,..

tuwing ngkakasakit ako, c mama ko
lng ang tanging taga bantay sakin,..

ayun wala akong ibang ginawa dun kundi
magdasal kasi
masakit tlga sa ulo,..

hanggang nakuwi na kame,..
at di pa rin ako magaling,..

dinala ako s ospital at ayun,..

UTI

ang sakit ko,..

kala ko wala lng,..

daming gamot yung pinainom nung una, pero mahirap inumin, kaya
sinama na lng sa dextros ko yung gamot,..;

ihi tuloy ako ng ihi,..

dun ako naisip na after ng saya, tsaka dumdating ang hirap,..

hehehe,.. dun ko din nalaman or nakilala yung mga taong concern sakin,,
yung mga dumalaw ng ospital, during times n wala akong kausap,..

hai,.. di nman sya ganun kalala,.. pero atleast nalaman ko na masaya talaga
sa piling ng pamilya mo,..

salamat sayo Ina,..